Fujifilm Finepix Real 3D W1: test aparatu fotograficznego 3D

O co chodzi z tym 3D

Skąd się bierze trzeci wymiar?

Człowiek ma dwoje nieco przesuniętych względem siebie oczu. Ta kilkudziesięciomilimetrowa odległość gałek ocznych, oraz skomplikowane procesy zachodzące w naszym mózgu sprawiają, że widzimy obraz trójwymiarowy. Możemy zatem oceniać dystans dzielący dwa obiekty i precyzyjnie określać ich wzajemne położenie względem siebie oraz innych elementów sceny.

Na bardzo podobnej zasadzie działa nowy Finepix Real 3D W1. Zamiast jednego obiektywu - ma dwa. Za każdym z obiektywów znajduje się osobna matryca światłoczuła. Ponieważ oba układy optyczne aparatu są ze sobą precyzyjnie zsynchronizowane, użytkownik steruje ich zoomem równolegle. Po naciśnięciu spustu migawki aparat wykonuje zdjęcie, a dokładnie dwa zdjęcia jednocześnie. Są one względem siebie minimalnie przesunięte, tak samo jak obrazy widziane naszymi oczami.

Obiektywy w aparacie Fujifilm oddalone są od siebie o 77 milimetrów. To nieco więcej niż odległość między oczami u człowieka

Pasjonaci trzeciego wymiaru wykonują zdjęcia 3D od samego zarania fotografii cyfrowej. Nie jest to jednak proste zadanie, a pomysłowi majsterkowicze tworzą w tym celu skomplikowane konstrukcje, złożone z dwóch aparatów cyfrowych. Finepix Real 3D W1 nie wymaga od nas już żadnych zabiegów, a jego  obsługa jest równie prosta, jak zwykłego automatycznego aparatu kompaktowego.

Urządzenie ma typowe programy tematyczne, funkcję rozpoznawania twarzy oraz trzykrotny zoom optyczny (35-105 mm w przeliczeniu na format małoobrazkowy). Trójwymiarowy, plastyczny obraz pojawia się na wbudowanym wyświetlaczu jeszcze przed wykonaniem zdjęcia. Jednym przyciskiem można również przełączyć aparat w tryb wykonywania zwykłych zdjęć 2D, przy czym możliwe są dwa ustawienia podstawowe.

Na ekranie ramki Finepix Real 3D V1 co pewien czas pojawia się komunikat informujący nas o tym, że długie oglądanie obrazów trójwymiarowych może mieć niekorzystny wpływ na nasze zdrowie. Jak widać nie ma róży bez kolców

W pierwszym obraz rejestruje tylko lewy obiektyw. W drugim aktywne są oba obiektywy, ale mamy możliwość  fotografowania z różnymi ustawieniami dla każdego układu optycznego. W ten sposób możemy wykonać dwa zdjęcia 2D, ale na przykład z różnymi ustawieniami zoomu, w różnych wariacjach kolorystycznych czy wreszcie z różną czułością ISO. Pozwala to uzyskać dość ciekawe efekty.