Budowa i działanie matryc światłoczułych

Wady i zalety

Ważną różnicą wynikającą z odmiennej konstrukcji matryc jest podatność na zakłócenia sygnału. W CCD zanim informacja z punktu świat­łoczułego trafi do przetwornika A/D, jest narażona na różne przekłamania. Przepływ elektronów jest zakłócony przez różne czynniki, w tym przez fakt przesyłania danych z całej kolumny jednocześnie. W matrycy CMOS ryzyko zakłócenia informacji jest o wiele mniejsze. Dlatego matryce CMOS wprowadzają o wiele mniej szumów. W efekcie najnowsze matryce CCD oferują dobrą jakość obrazu przy czułościach najwyżej ISO 800, nowe matryce CMOS zaś pozwalają na robienie  ładnych zdjęć w czułościach ISO 1600, a nawet ISO 3200.

Pewną wadą matryc CMOS jest mniejsza gęstość umieszczenia pikseli. W CCD piksele mogą być upakowane ciaśniej, bo wszystko, co dzieje się po złapaniu fotonów, dzieje się poza strukturą pikseli. W matrycy CMOS każdy piksel ma swoją elektronikę, która zajmuje miejsce. Ponadto dzięki temu, że w matrycy CCD elektronika nie jest wbudowana razem z punktami świat­łoczułymi, producent ma większą elastyczność przy projektowaniu aparatu. Elektronika obsługująca matrycę może być gdziekolwiek. Powyższe cechy konstrukcyjne powodują, że technologię CMOS stosuje się głównie tam, gdzie powierzchnia matrycy ma być duża, czyli przede wszystkim w lustrzankach.